เลิกแข่งที่จำนวน แล้ววัดกันที่คุณค่า
ท่องเที่ยวคุณภาพไทย คือแนวทางพัฒนาการท่องเที่ยวที่ให้ความสำคัญกับรายได้และประสบการณ์ต่อการเดินทาง มากกว่าการเพิ่มจำนวนผู้มาเยือน โดยมุ่งให้ประโยชน์ทางเศรษฐกิจกระจายถึงผู้ประกอบการรายย่อยและชุมชนในระยะยาว ทิศทางนี้สะท้อนการเปลี่ยนโจทย์ที่จำเป็น เพราะการพึ่งตัวเลขนักท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียวไม่บอกว่าผู้มาเยือนได้ใช้จ่ายนานแค่ไหน หรือรายได้ตกถึงคนในพื้นที่เท่าใด แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ ฉบับที่ 4 สำหรับ พ.ศ. 2571–2575 จึงวางเป้าหมายให้ประเทศเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวคุณภาพระดับโลก และย้ำว่าการแข่งขันในครึ่งทศวรรษหน้าไม่ควรวัดด้วยจำนวนผู้เดินทาง แต่ควรวัดคุณค่าเชิงเศรษฐกิจที่ลงสู่ฐานราก นี่เป็นการปรับกรอบคิดที่ถูกทาง แต่จะสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อการเติบโตของรายได้เกิดขึ้นกับผู้ประกอบการและชุมชนจริง ไม่ใช่หยุดอยู่ที่ยอดรวมระดับประเทศ

เลือกตลาดด้วยข้อมูล ไม่หว่านแคมเปญแบบเดียว
กลยุทธ์ท่องเที่ยวเอเชียของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเลือกเจาะห้าตลาด ได้แก่ ไต้หวัน เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และสิงคโปร์ พร้อมปรับข้อเสนอให้เข้ากับพฤติกรรมและกำลังซื้อของแต่ละกลุ่ม แทนการสื่อสารแบบเดียวกับทุกตลาด การคาดการณ์เศรษฐกิจระบุว่าไต้หวันเติบโต 10.7% เวียดนาม 8.4% มาเลเซีย 5.2% อินโดนีเซีย 5.1% และสิงคโปร์ 5.0% ซึ่งเป็นสัญญาณให้มองตลาดที่มีโอกาสใช้จ่าย ไม่ใช่เพียงตลาดที่ส่งผู้เดินทางได้มาก สำหรับไต้หวัน แผนสร้างเหตุผลใหม่ให้กลับมาเที่ยวผ่านอาหารท้องถิ่น อาหารระดับมิชลิน สุขภาพ ศิลปะ และกิจกรรมกลางแจ้ง โดยนักเดินทางที่จัดทริปเองมีสัดส่วนถึง 90% ส่วนเวียดนามเน้นครอบครัว คนรุ่นมิลเลนเนียล และเจเนอเรชันแซด ควบคู่กับกลุ่มหรูหรา การประชุม และกีฬา แนวทางนี้มีน้ำหนักกว่าการติดป้ายว่านักท่องเที่ยวทุกคนเป็นกลุ่มเป้าหมายเดียวกัน

เวลเนสและซอฟต์พาวเวอร์ต้องกลายเป็นประสบการณ์
การวางตำแหน่งประเทศให้เป็นจุดหมายสำหรับนักท่องเที่ยวไฮเอนด์จะน่าเชื่อถือ เมื่อจุดขายถูกแปลงเป็นประสบการณ์ที่จับต้องได้ ไม่ใช่เพียงคำโฆษณา การท่องเที่ยวแบบเวลนเนสจึงถูกนำเสนอภายใต้แนวคิดว่าการเยียวยาคือความหรูหราใหม่ ควบคู่กับอาหาร สุขภาพ ความงาม วัฒนธรรม และซอฟต์พาวเวอร์ไทย จังหวะนี้สอดคล้องกับภาพเศรษฐกิจที่ยังมีโอกาสเติบโต โดยมีการประเมินว่าเศรษฐกิจโลกในปี 2569 ขยายตัว 3.1% และเอเชีย 4.8% จากแรงขับเคลื่อนของเทคโนโลยีและปัญญาประดิษฐ์ หลังไทยเป็นเจ้าภาพการประชุมกองทุนการเงินระหว่างประเทศและธนาคารโลก ระหว่างวันที่ 12–18 ตุลาคม 2569 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเดินหน้าต่อยอดโอกาสจากงานดังกล่าว การจัดแสดงผ้าไทย อาหารท้องถิ่น และศิลปะการแสดงช่วยเพิ่มมิติให้การเดินทาง แต่คุณภาพบริการและความต่อเนื่องตลอดทริปต่างหากที่จะทำให้ผู้มาเยือนอยากอยู่ต่อหรือกลับมาอีก

บททดสอบคือรายได้ที่ไปถึงเมืองรอง
เป้าหมายที่ประกาศไว้ช่วยให้เห็นว่าทิศทางใหม่นี้ต้องพิสูจน์ด้วยผลลัพธ์ ในปีงบประมาณ 2570 การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยตั้งเป้าเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวจากอาเซียน 4.3% และเพิ่มรายได้ 6.2% พร้อมผลักดันรายได้ท่องเที่ยวโดยรวมให้สูงกว่าปี 2569 อย่างน้อย 5% และส่งเสริมสัดส่วนการเดินทางระหว่างเมืองหลักกับเมืองรองที่ 60:40 สำหรับผู้เดินทางจริง แผนเสนอเส้นทางท่องเที่ยวในกรุงเทพฯ 7 เส้นทาง และโปรแกรมเดินทาง 20 โปรแกรมผ่านสมาคมไทยธุรกิจการท่องเที่ยว เพื่อเพิ่มทางเลือกในการเที่ยวและใช้จ่ายในประเทศ ปี 2570 ยังมีงานสำคัญที่ไทยจะเป็นเจ้าภาพต่อ เช่น การประชุมสุดยอดสตรีโลกและอัลตราไทยแลนด์ 2027 อย่างไรก็ดี ตัวเลขเป้าหมายไม่ใช่หลักประกันว่ารายได้จะกระจายเป็นธรรม หากเมืองรองและธุรกิจท้องถิ่นไม่ได้ร่วมอยู่ในเส้นทางและห่วงโซ่บริการ บทสรุปจึงชัดเจนว่าไทยควรเดินหน้าจากปริมาณสู่คุณภาพ แต่ต้องรายงานให้เห็นด้วยว่าใครได้รับประโยชน์จากการเติบโตนั้น







