Country of Honor จุดเปลี่ยนจากผู้ตามสู่ตัวละครหลักในตลาดเอเชีย
Asian Contents Film Market คือเวทีตลาดภาพยนตร์และคอนเทนต์ระดับภูมิภาคที่รวบรวมผู้ผลิต ผู้จัดจำหน่าย และผู้ลงทุนจากหลายประเทศเพื่อพบปะ สร้างเครือข่าย และพัฒนาความร่วมมือทางธุรกิจ โดยเชื่อมโยงศักยภาพของผลงานกับโอกาสด้านการค้า การลงทุน การร่วมผลิต และการต่อยอดทรัพย์สินทางปัญญาสู่ตลาดนานาชาติ ทำให้กลายเป็นจุดนัดพบสำคัญของอุตสาหกรรมบันเทิงเอเชียที่ต้องการเข้าสู่เวทีโลก การที่งานนี้ยกให้ไทยเป็น Country of Honor ประเทศแรก ไม่ใช่เพียงตำแหน่งเชิงสัญลักษณ์ แต่คือการประกาศต่อผู้เล่นในภูมิภาคว่าหนังไทยและไทยคอนเทนต์ระหว่างประเทศพร้อมจะเป็นตัวละครหลักในวงการบันเทิงเอเชีย ไม่ใช่ผู้ตามอีกต่อไป การได้รับเกียรตินี้ท่ามกลางเทศกาลปูซานภาพยนตร์นานาชาติ ซึ่งจัดวันที่ 6–15 ตุลาคม ณ เมืองปูซาน สาธารณรัฐเกาหลี ยิ่งตอกย้ำว่าศักยภาพหนังไทยเทศกาลภาพยนตร์เริ่มถูกมองเป็นสินทรัพย์เชิงกลยุทธ์ของตลาดภูมิภาค มุมมองที่น่าสนใจคือ การประกาศ Country of Honor สะท้อนว่าภูมิทัศน์การแข่งขันเปลี่ยนไปแล้ว จากเดิมที่ไทยมักไปในฐานะผู้เสนอขายผลงาน บัดนี้ถูกยกขึ้นเป็นจุดสนใจหลักของผู้ซื้อและนักลงทุน นี่คือการจัดตำแหน่งเชิงยุทธศาสตร์ที่เปิดโอกาสให้ไทยออกแบบภาพจำใหม่บนเวทีนานาชาติแทนการปล่อยให้ตลาดกำหนดเอง
20 บริษัทไทยในตลาด ACFM เมื่อการเจรจาธุรกิจกลายเป็นวาระแห่งชาติ
การนำผู้ประกอบการและคอนเทนต์ไทยถึง 20 บริษัทเข้าร่วม Asian Contents Film Market ไม่ควรถูกมองว่าเป็นเพียงการออกบูธ แต่คือการวางหมากทางเศรษฐกิจระยะยาวของอุตสาหกรรมภาพยนตร์ไทย การจัดคูหาประเทศไทย BSM Pitch & Match – Thai Remake IP การเป็นเจ้าภาพงานเปิด ACFM และเวทีเสวนา “Thailand: The Next Chapter” ล้วนเป็นแพ็กเกจกิจกรรมที่ตั้งใจประกาศต่อผู้ซื้อว่าตลาดไทยพร้อมคุยเรื่องการร่วมผลิต การจัดจำหน่าย และการลงทุนอย่างจริงจัง คำพูดหนึ่งที่ควรจดคือ "การเข้าร่วมงานครั้งนี้จะช่วยขยายโอกาสของภาพยนตร์และคอนเทนต์ไทย ทั้งในด้านการร่วมผลิต การจัดจำหน่าย การลงทุน และการต่อยอดทรัพย์สินทางปัญญา" นี่คือคำยืนยันว่ารัฐมองตลาดนี้ในมิติทรัพย์สินทางปัญญา ไม่ใช่แค่การขายลิขสิทธิ์ครั้งต่อครั้ง การผลักดันให้บุคลากรไทยได้เชื่อมโยงกับผู้ผลิต ผู้ลงทุน และตลาดต่างประเทศ คือการลงทุนกับโครงสร้างความสัมพันธ์ที่ต่อยอดได้อีกหลายปี สำหรับผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ และผู้ประกอบการไทย เหตุการณ์นี้ชัดเจนว่า การวางแผนโปรเจกต์ต่อไปควรคิดถึงตลาดนานาชาติตั้งแต่ขั้นพัฒนา ไม่ใช่ค่อยไปปรับทีหลัง เพราะเวทีอย่าง ACFM เปิดช่องให้เจรจาไทยคอนเทนต์ระหว่างประเทศตั้งแต่ยังเป็นโครงการบนกระดาษ
4 หนังไทยบนเวที BIFF เมื่อเทศกาลเป็นสนามพิสูจน์วิสัยทัศน์
การที่หนังไทย 4 เรื่องถูกคัดเลือกเข้าฉายในเทศกาลปูซานภาพยนตร์นานาชาติครั้งนี้ไม่ใช่แค่เหรียญเชิดชูเกียรติ แต่คือการพิสูจน์ว่าหนังไทยเทศกาลภาพยนตร์มีความหลากหลายทั้งรูปแบบและวิสัยทัศน์ ตั้งแต่ 9 TEMPLES TO HEAVEN ของ สมโภช จิดเกษรโพธิ์ และ THE BURNING GIANTS ของ ภูติพงศ์ อรุณเพ็ง ในโปรแกรม A WINDOW ON ASIAN CINEMA ที่เป็นงานร่วมผลิตกับหลายประเทศ ไปจนถึง BUA ของ อินทิรา เจริญปุระ และ เฟ็นสิริ กลางสุรินทร์ ในโปรแกรม VISION: ASIA และ INHERIT ของ บรรจง ปิสันธนkun ในโปรแกรม OPEN CINEMA การร่วมผลิตข้ามประเทศของสองเรื่องแรกกับทั้งสิงคโปร์ ฝรั่งเศส นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ และหลายดินแดนเอเชีย ชี้ให้เห็นชัดว่าไทยคอนเทนต์ระหว่างประเทศกำลังเคลื่อนจากการขายสิทธิ์ไปสู่การเป็นหุ้นส่วนสร้างสรรค์ นี่คือขั้นต่อไปของการเติบโต เมื่อทุนและไอเดียเดินไปด้วยกันตั้งแต่ต้น โอกาสเข้าถึงตลาดกว้างย่อมสูงขึ้น ที่สำคัญ การสนับสนุนโดยกรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ทำให้เห็นว่ารัฐไม่ได้มองเวทีนี้เป็นแค่รางวัลเชิงภาพลักษณ์ แต่เป็นเครื่องมือยกระดับบุคลากรและอุตสาหกรรมให้สอดรับกับมาตรฐานตลาดโลกอย่างต่อเนื่อง
โปรเจกต์ RHIZOME และ FATIMAH การลงทุนในอนาคตมากกว่าความสำเร็จชั่วคราว
นอกเหนือจากหนังที่เสร็จสมบูรณ์แล้ว การที่โครงการภาพยนตร์ไทย RHIZOME ได้รับคัดเลือกใน Asian Cinema Fund และ FATIMAH ใน Asian Project Market คือสัญญาณสำคัญว่าระบบสนับสนุนไอเดียใหม่เริ่มเข้าที่ ตลาดโปรเจกต์เหล่านี้คือพื้นที่ที่ผู้สร้างสามารถพูดคุยกับผู้ลงทุนและพันธมิตรตั้งแต่ช่วงพัฒนา ไม่ต้องรอให้หนังเสร็จแล้วค่อยหาทางออกสู่ตลาด ในภาพใหญ่ เหตุการณ์นี้สะท้อนการเปลี่ยนวิธีคิดของคนทำหนังไทย จากการผลิตเพื่อ “ขายสำเร็จรูป” ไปสู่การสร้างงานที่วางแผนเส้นทางนานาชาติไว้ตั้งแต่เริ่มต้น การเข้าร่วมเวทีเช่น Asian Project Market ทำให้ผู้กำกับและโปรดิวเซอร์ต้องคิดเรื่องโครงสร้างทุน การตลาด และกลยุทธ์เทศกาลไปพร้อมกับด้านศิลปะ นั่นทำให้หนังไทยเทศกาลภาพยนตร์มีโอกาสแข่งขันกับโปรเจกต์จากประเทศอื่นอย่างเท่าเทียมมากขึ้น ถ้าดูให้ลึก RHIZOME และ FATIMAH จึงไม่ใช่แค่ “สองโปรเจกต์ที่ได้ไปงานต่างประเทศ” แต่คือเครื่องมือฝึกคนรุ่นใหม่ให้เข้าใจเกมระดับภูมิภาค และผลักให้ไทยคอนเทนต์ระหว่างประเทศมีนักสร้างหนังที่คิดเป็นทั้งศิลปินและนักธุรกิจ
บทสรุป ปูซานกำลังเขียนบทใหม่ให้ภาพยนตร์ไทยในภูมิภาค
เมื่อมองทั้งเกียรติ Country of Honor บริษัทไทย 20 แห่งที่เข้าไปเจรจาใน Asian Contents Film Market และหนังไทย 4 เรื่องที่เข้าร่วมเทศกาลปูซานภาพยนตร์นานาชาติ ภาพที่เห็นไม่ใช่ความสำเร็จแยกส่วน แต่เป็นยุทธศาสตร์ก้าวออกสู่ภูมิภาคอย่างเป็นระบบ เหตุการณ์ครั้งนี้จัดตำแหน่งให้หนังไทยและคอนเทนต์ไทยเป็นผู้เล่นเชิงกลยุทธ์ในตลาดบันเทิงเอเชีย ไม่ใช่แค่ผู้ส่งออกผลงานราคาถูก แต่เป็นพาร์ตเนอร์ด้านไอเดีย ทุน และทรัพย์สินทางปัญญา การเปิดช่องให้บุคลากรไทยเชื่อมโยงกับผู้ผลิต ผู้ลงทุน และตลาดต่างประเทศอย่างต่อเนื่อง คือการสร้างฐานให้รุ่นต่อไปเดินต่อได้โดยไม่ต้องเริ่มใหม่ทุกครั้ง สำหรับคนทำหนังไทย วันนี้คำถามไม่ใช่ว่า “จะไปต่างประเทศได้หรือไม่” แต่คือ “จะวางแผนงานอย่างไรให้พร้อมสำหรับภูมิภาคตั้งแต่วันเขียนบทแรก” หากอุตสาหกรรมใช้โอกาสจากปูซานครั้งนี้ในการปรับวิธีคิดและโครงสร้างรองรับ ไทยคอนเทนต์ระหว่างประเทศก็มีโอกาสกลายเป็นหนึ่งในจุดศูนย์กลางของตลาดเอเชียได้อย่างมั่นคงในอนาคต
