ตลาดโตได้ แม้ฐานเด็กเกิดใหม่หดตัว
โรงเรียนนานาชาติคือสถานศึกษาที่จัดการเรียนการสอนด้วยหลักสูตรจากต่างประเทศหรือหลักสูตรสากล พร้อมเตรียมผู้เรียนให้ต่อยอดการศึกษาและใช้ชีวิตในสังคมที่หลากหลายได้ ตลาดนี้จึงไม่ได้พึ่งจำนวนเด็กเกิดใหม่เพียงอย่างเดียว แต่ยังขึ้นกับกำลังซื้อและการเคลื่อนย้ายของครอบครัว ตลาดการศึกษาไทยกำลังเห็นผู้เล่นเพิ่มขึ้น โดยศูนย์วิจัยกสิกรไทยระบุว่า ในปี 2569 จำนวนโรงเรียนนานาชาติเพิ่มขึ้นร้อยละ 5.3 ขณะที่จำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นร้อยละ 3.8 ภาพนี้อธิบายได้ว่าทำไมการขยายธุรกิจจึงยังเดินหน้า แต่ก็เตือนว่าความต้องการไม่ได้โตทันอุปทานทุกจังหวะ จำนวนโรงเรียนที่เพิ่มเร็วกว่านักเรียนอาจทำให้แต่ละแห่งต้องแข่งขันเพื่อเติมที่นั่งและรักษาความไว้วางใจของผู้ปกครอง ดังนั้นคำว่าเติบโตจึงไม่ควรถูกอ่านว่าโรงเรียนทุกแห่งจะประสบความสำเร็จ ตลาดยังมีโอกาส แต่ผู้ประกอบการต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าคุณภาพและประสบการณ์การเรียนคุ้มค่ากับการเลือก
แรงหนุนสำคัญมาจากครอบครัวไทยที่มองหาทางเลือกนอกระบบทั่วไปและต้องการเตรียมบุตรหลานสู่ตลาดแรงงานนานาชาติ รวมถึงครอบครัวผู้บริหาร ผู้เชี่ยวชาญ และนักลงทุนต่างชาติที่ต้องการให้ลูกเรียนต่อเนื่องตามหลักสูตรสากลเมื่อย้ายมาทำงานในไทย นโยบายวีซ่าระยะยาวเพื่อดึงดูดบุคลากรทักษะสูงยังเป็นส่วนหนึ่งของบริบทนี้ ข้อมูลที่รวบรวมในรายงานตลาดระบุว่านักเรียนไทยและต่างชาติมีสัดส่วนประมาณครึ่งต่อครึ่ง แต่สัดส่วนจริงแตกต่างกันไปในแต่ละโรงเรียน จึงไม่ควรเหมารวมว่าตลาดมีลูกค้าหน้าตาเดียว ครอบครัวไทยเป็นฐานสำคัญ ส่วนครอบครัวต่างชาติต้องการความต่อเนื่องและความมั่นใจในระบบการศึกษา การรักษาทั้งสองกลุ่มพร้อมกันจึงเป็นโจทย์ระยะยาว

หลักสูตรกลายเป็นสนามแย่งความเชื่อมั่น
การแข่งขันไม่ได้จบที่การมีคำว่าอินเตอร์หรือชื่อสถาบันจากต่างประเทศ แต่เริ่มจากการตอบให้ชัดว่าหลักสูตรเหมาะกับเส้นทางของเด็กแบบใด หลักสูตรอังกฤษวางการเรียนเป็นลำดับขั้น ตั้งแต่ช่วงปฐมวัยไปจนถึงการสอบเฉพาะทางอย่างไอจีซีเอสอีและเอเลเวลส์ ส่วนหลักสูตรอเมริกันแบ่งช่วงประถม มัธยมต้น และมัธยมปลาย ใช้ระบบหน่วยกิตและอาจต่อยอดด้วยเอพี ขณะที่หลักสูตรไอบีเป็นกรอบนานาชาติที่ไม่ผูกกับประเทศใดประเทศหนึ่ง ความแตกต่างเหล่านี้มีผลต่อวิธีเรียน การเลือกวิชา และทางเลือกศึกษาต่อ ผู้ปกครองจึงควรมองลึกกว่าป้ายชื่อหลักสูตร ทั้งแนวการสอน การดูแลนักเรียน และความเหมาะสมกับเป้าหมายครอบครัว
เมื่อโรงเรียนใหม่เข้าสู่ตลาด การแข่งขันยิ่งต้องวัดจากสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องเรียนและชีวิตประจำวัน ไม่ใช่เพียงประวัติแบรนด์หรือการลงทุนสร้างแคมปัส การประเมินตลาดชี้ว่ารายได้ธุรกิจโรงเรียนนานาชาติอาจเพิ่มจากประมาณ 128,000 ล้านบาทในปี 2569 เป็น 141,000 ล้านบาทในปี 2570 แต่ตัวเลขรายได้รวมไม่รับประกันความอยู่รอดของทุกแห่ง โรงเรียนต้องสร้างความต่างด้านการสอน กิจกรรม ความปลอดภัย สภาพแวดล้อม และวัฒนธรรมที่ทำให้เด็กอยากเรียนและผู้ปกครองเชื่อมั่น มุมนี้สำคัญกว่าการประกาศใช้หลักสูตรต่างประเทศ เพราะเมื่อที่นั่งแข่งขันกันมากขึ้น คุณค่าที่ครอบครัวสัมผัสได้จริงจะเป็นตัวตัดสิน

ดัลลิช กรุงเทพฯ คือบททดสอบของผู้เล่นรายใหม่
การเปิดดัลลิช กรุงเทพฯ ทำให้ภาพการขยายตลาดเห็นเป็นรูปธรรม Education in Motion เปิดโรงเรียนอย่างเป็นทางการที่แคมปัสย่านบางนา บนพื้นที่ 40 ไร่ เพื่อขยายเครือข่ายสถานศึกษานานาชาติในไทย โรงเรียนเริ่มรับนักเรียนตั้งแต่ระดับเนิร์สเซอรีถึงชั้นเยียร์ 7 โดยระยะแรกของแคมปัสรองรับได้สูงสุด 1,000 คน และมีแผนขยายถึงชั้นเยียร์ 13 ในอนาคต แนวทางของโรงเรียนใช้หลักสูตรปฐมวัยของอังกฤษและหลักสูตรการศึกษาแห่งชาติของอังกฤษ เสริมด้วยภาษาไทยและภาษาจีนกลาง เมื่อถึงระดับมัธยมศึกษา นักเรียนจะมีทางเลือกทั้งเอเลเวลส์และประกาศนียบัตรไอบี การเปิดโรงเรียนจึงไม่ใช่แค่เพิ่มจำนวนแคมปัส แต่เป็นการเสนอเส้นทางการเรียนหลายแบบเพื่อดึงดูดครอบครัว
ดัลลิชนำประวัติของวิทยาลัยในลอนดอนที่ก่อตั้งเมื่อปี 1619 มาผสานกับประสบการณ์เครือข่ายโรงเรียนนานาชาติในเอเชีย พร้อมชูแนวคิดให้นักเรียนมาก่อนและตั้งเป้ารับรองมาตรฐานอาคารเขียวและสุขภาวะระดับโกลด์ทั้งสองด้าน นี่เป็นข้อเสนอที่ตอบโจทย์ผู้ปกครองซึ่งมองทั้งวิชาการ สภาพแวดล้อม และสุขภาวะ แต่ก็ยังต้องพิสูจน์ผ่านคุณภาพการเรียนจริง การขยายจากชั้นต้นไปถึงมัธยมและการเปิดทางเลือกหลักสูตรในอนาคตจะเป็นบททดสอบสำคัญ โรงเรียนใหม่อาจดึงความสนใจได้ด้วยแบรนด์และแคมปัส ทว่าการรักษานักเรียนระยะยาวต้องทำให้ความคาดหวังสอดคล้องกับประสบการณ์ของเด็กและครอบครัว

ข้อสรุป: การโตต่อขึ้นกับสิ่งที่ครอบครัวได้รับ
โรงเรียนนานาชาติไทยยังมีแรงหนุนจากครอบครัวไทยที่ต้องการทางเลือกและครอบครัวต่างชาติที่ต้องการการเรียนต่อเนื่อง แต่การเพิ่มโรงเรียนเร็วกว่าจำนวนนักเรียนทำให้การแข่งขันมีความเสี่ยงมากขึ้น การเปิดดัลลิช กรุงเทพฯ สะท้อนว่าผู้เล่นรายใหม่พร้อมลงทุนและนำเสนอทั้งหลักสูตรอังกฤษ เส้นทางไอบีในอนาคต และสภาพแวดล้อมที่ให้ความสำคัญกับสุขภาวะ อย่างไรก็ดี การขยายตัวไม่ใช่หลักฐานว่าความต้องการจะรองรับทุกแห่งโดยอัตโนมัติ ผู้ประกอบการต้องรักษาความเชื่อมั่นของครอบครัวต่างชาติ พร้อมทำให้การศึกษาระดับสากลยังเป็นทางเลือกที่ครอบครัวไทยเข้าถึงได้ ข้อสรุปจึงชัดเจนว่าอนาคตของตลาดการศึกษาไทยไม่ได้อยู่ที่จำนวนแคมปัสหรือชื่อเสียงเพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่คุณค่าการเรียนรู้ที่พิสูจน์ได้และต่อเนื่อง






