เพราะอะไรคนทำงานไกลและวัยเกษียณแห่มองหาที่อยู่ระยะยาวที่นี่

นิยามใหม่ของจุดหมายอยู่นาน ทำงาน และเกษียณ

ดิจิทัลโนแมดไทย และวัยเกษียณไทย ในบริบทบทความนี้ หมายถึงชาวต่างชาติที่เลือกย้ายถิ่นฐานมาพำนักระยะยาว ทำงานจากระยะไกล หรือใช้ชีวิตหลังเกษียณในไทย โดยมองหาค่าครองชีพที่เข้าถึงได้ โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลที่เชื่อถือได้ ระบบธนาคารที่มั่นคง และบริการสุขภาพที่มีคุณภาพ พร้อมบรรยากาศการใช้ชีวิตที่ผ่อนคลายแต่สะดวกสบายสำหรับการใช้ชีวิตทั้งปี

หัวใจของเรื่องนี้คือ การที่ไทยถูกยืนยันจากดัชนีการย้ายถิ่นระดับโลกว่าไม่ใช่แค่ “เมืองท่องเที่ยว” อีกต่อไป แต่คือจุดหมายอยู่นานสำหรับผู้มีศักยภาพใช้จ่ายสูง Rumavi Global Relocation Index ประเมิน 192 ประเทศด้วยตัวชี้วัด 24 ด้าน และจัดให้ไทยอยู่อันดับ 3 ของโลกในกลุ่มดิจิทัลโนแมด และอันดับ 4 ในกลุ่มผู้เกษียณ ตัวเลขเหล่านี้ทำให้ภาพชัดเจนว่าไทยกำลังก้าวเข้าสู่สนามแข่งขันใหม่ของอพยพต่างชาติที่มองหาที่อยู่อาศัยระยะยาว ไม่ใช่แค่แวะมาแล้วจากไป

คะแนนระดับโลกที่บอกว่าไม่ใช่แค่ถูก แต่คืออยู่สบาย

ข้อมูลจาก Rumavi Global Relocation Index ระบุชัดว่าจุดขายของไทยไม่ได้อยู่ที่ราคาถูกอย่างเดียว แต่คือสมดุลระหว่างต้นทุนชีวิตและคุณภาพบริการ ไทยได้คะแนนค่าครองชีพ 96.9 ระบบเงินตราและธนาคาร 91.8 โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล 89.4 และบริการสุขภาพ 78 คะแนน ตัวเลขเหล่านี้ตอบโจทย์ดิจิทัลโนแมดที่ต้องพึ่งอินเทอร์เน็ตและระบบการเงินที่เสถียร พร้อมทั้งวัยเกษียณที่ให้ความสำคัญกับสุขภาพและการดูแลระยะยาว

คำพูดที่ควรถูกหยิบมาอ้างอิงคือ “ไทยได้รับการจัดอันดับเป็นจุดหมายอันดับ 3 ของโลกสำหรับดิจิทัลโนแมด ด้วยคะแนน 75.4 และอันดับ 4 ของโลกสำหรับผู้เกษียณ ด้วยคะแนน 74.3” นี่ไม่ใช่คำชมลอย ๆ แต่คือการจัดอันดับจากการเปรียบเทียบกว่า 190 ประเทศในหลายมิติ ตั้งแต่โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล ความปลอดภัย ไปจนถึงขั้นตอนขอวีซ่า และยังชี้ให้เห็นว่าไทยยืนระยะในฐานะจุดหมายอพยพต่างชาติที่เน้นคุณภาพชีวิต ไม่ใช่แค่ท่องเที่ยวสั้น ๆ

เมื่อรัฐบาลมองอันดับโลกเป็นยุทธศาสตร์เศรษฐกิจ

วันที่ 12 กันยายน 2569 รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรีออกมาอธิบายอย่างตรงไปตรงมาว่า รัฐบาลเห็นอันดับ 3 ดิจิทัลโนแมดและอันดับ 4 วัยเกษียณเป็น “โอกาสทางเศรษฐกิจ” ไม่ใช่เหรียญรางวัลเพื่อความภูมิใจ แนวคิดสำคัญคือ เปลี่ยนจากการลุ้นจำนวนนักท่องเที่ยวรายปี ไปสู่การดึงกำลังซื้อที่หมุนเวียน 365 วัน ผ่านคนกลุ่มที่พร้อมใช้จ่ายกับที่พัก อาหาร การเดินทาง และสุขภาพตลอดทั้งปี

การวางแผนถูกแยกสองขาอย่างชัดเจน ขาหนึ่งคือการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัลและสภาพแวดล้อมให้เอื้อต่อดิจิทัลโนแมด ตั้งแต่ระบบอินเทอร์เน็ต ความสะดวกด้านการเดินทาง ไปจนถึงระบบการเงินที่รองรับการทำงานข้ามประเทศ อีกขาหนึ่งคือการยกระดับเศรษฐกิจสุขภาพและบริการดูแลผู้สูงอายุ เพื่อรองรับวัยเกษียณที่ต้องการที่อยู่อาศัยระยะยาวและบริการทางการแพทย์ที่ไว้ใจได้ หากทำสำเร็จ ไทยจะไม่เพียงเป็นแหล่งเที่ยว แต่จะกลายเป็นโครงสร้างเศรษฐกิจใหม่ที่ผูกกับอพยพต่างชาติคุณภาพ

บทสรุป: คะแนนดีอย่างเดียวไม่พอ ต้องแปลงเป็นโอกาสระยะยาว

การที่ไทยขึ้นติดอันดับ 3 โลกด้านดิจิทัลโนแมดและอันดับ 4 สำหรับวัยเกษียณคือสัญญาณชัดว่าเรามีจุดแข็งด้านค่าครองชีพ โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล และระบบสุขภาพในสายตานานาชาติ แต่ความท้าทายคือจะรักษาความได้เปรียบนี้อย่างไร ในเมื่อดัชนีเดียวกันก็ชี้ว่าต้องพัฒนาด้านภาษาอังกฤษและโอกาสทางธุรกิจเพิ่มเติม

หากรัฐบาลเดินหน้าปรับนโยบายอย่างที่ประกาศ ตั้งแต่การส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล อุตสาหกรรมบริการ ไปจนถึงการดูแลผู้สูงอายุอย่างเป็นระบบ ไทยย่อมมีโอกาสเสริมภาพจำใหม่ว่าเป็นจุดหมายที่ “อยู่ได้ ทำงานได้ และเกษียณได้” สำหรับดิจิทัลโนแมดไทย วัยเกษียณไทยในอนาคตอาจต้องมองคู่แข่งใหม่ที่เข้ามาแบ่งทรัพยากร แต่ในอีกด้าน นี่คือโอกาสดึงเม็ดเงินจากอพยพต่างชาติที่พร้อมใช้จ่ายระยะยาว และหากบริหารดี ก็จะกลายเป็นเสาหลักเศรษฐกิจใหม่ที่พึ่งพาการท่องเที่ยวน้อยลง