AI เป็นเครื่องมือเปลี่ยนงาน ไม่ใช่คำตอบแทนผู้นำ
AI ขับเคลื่อนธุรกิจ คือการนำปัญญาประดิษฐ์มาใช้แก้ปัญหาและเพิ่มประสิทธิภาพในงานจริง โดยให้คนกำหนดเป้าหมาย ตรวจสอบผลลัพธ์ และใช้ประสบการณ์ตัดสินใจว่าจะสร้างคุณค่าแก่ลูกค้าและองค์กรอย่างไร ไม่ใช่ฝากอนาคตไว้กับเทคโนโลยีเพียงลำพัง ประเด็นนี้เด่นชัดในวงเสวนา “WOMEN WHO BUILD WHAT’S NEXT: Leading Innovation, Shaping Inclusive Growth” ภายในงาน CP Innovation Exposition 2026 มหกรรมนวัตกรรมบัวบาน เครือเจริญโภคภัณฑ์ ครั้งที่ 9 ที่ทรู ดิจิทัล พาร์ค เมื่อผู้บริหารหญิงสามองค์กร ได้แก่ มนสินี นาคปนันท์ จากแอสเซนด์ มันนี่, ณัชชาชนก ณ ตะกั่วทุ่ง จากซีพี เฟรช และสราณี สงวนเรือง หรือเฟื่องลดา จากโซล เฟิร์สต์ ร่วมแบ่งปันประสบการณ์ในยุคที่ AI กำลังเปลี่ยนวิธีทำงานและแข่งขันของธุรกิจ บทเรียนสำคัญไม่ใช่การเร่งใช้ AI ให้มากที่สุด แต่คือการเลือกจุดที่เทคโนโลยีแก้ปัญหาได้จริง แล้วรักษาความรับผิดชอบและวิจารณญาณของคนไว้ในกระบวนการ

ความไว้ใจคือเงื่อนไขของ AI ในบริการการเงิน
ในบริการทางการเงิน ประสิทธิภาพอย่างเดียวไม่พอ เพราะลูกค้าต้องมั่นใจว่าบริการปลอดภัย โปร่งใส และเข้าถึงได้ มนสินีมองว่า AI ช่วยวิเคราะห์ข้อมูล สื่อสารกับลูกค้า และจัดการงานเอกสารให้ใช้เวลาน้อยลงได้ แต่เมื่อระบบฉลาดขึ้น คนก็ต้องรู้เท่าทันและกำกับการใช้งานให้เหมาะสม จุดนี้ทำให้ผู้นำธุรกิจกับ AI ต้องรับผิดชอบมากกว่าการเลือกเครื่องมือ พวกเขาต้องกำหนดวิธีวัดผล ตรวจสอบความน่าเชื่อถือ และคำนึงถึงผลที่เกิดกับผู้ใช้บริการด้วย สำหรับคนทั่วไป ประโยชน์ควรปรากฏเป็นบริการฝากเงิน สินเชื่อ ประกัน และการลงทุนที่สะดวกและปลอดภัยขึ้น ไม่ใช่เพียงกระบวนการหลังบ้านที่รวดเร็วกว่าเดิม มุมมองเรื่องการปรับตัวของมนสินีเปรียบผู้นำกับน้ำที่ยืดหยุ่นตามสถานการณ์ แต่ความยืดหยุ่นไม่ควรหมายถึงการลดมาตรฐาน ตรงกันข้าม ยิ่ง AI ทำงานได้มาก ผู้นำยิ่งต้องชัดเจนว่าเรื่องใดให้ระบบช่วย และเรื่องใดต้องมีมนุษย์รับผิดชอบ
จากห่วงโซ่อุปทานถึงงานสร้างสรรค์ คนยังเป็นแรงขับ
ซีพี เฟรช ใช้ AI ทำความเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคและติดตามการขนส่งตลอด 24 ชั่วโมง เพื่อดูแลความสดใหม่ของผลผลิต พร้อมยกระดับมาตรฐานสินค้าและสนับสนุนโอกาสส่งออกของเกษตรกร นี่คือตัวอย่างที่ชี้ว่า AI เปลี่ยนเกมธุรกิจได้เมื่อเชื่อมกับผลลัพธ์ปลายทาง ทั้งคุณภาพสินค้าที่ผู้บริโภคได้รับและโอกาสทางรายได้ของผู้ผลิต อย่างไรก็ตาม ณัชชาชนกย้ำว่าธุรกิจเติบโตไม่ได้หากขาดคน การพัฒนาทีมและสร้างผู้นำรุ่นต่อไปจึงไม่ใช่งานประกอบ แต่เป็นการลงทุนที่ทำให้ความสามารถใหม่ขององค์กรเดินหน้าต่อได้ ด้านโซล เฟิร์สต์นำ AI มาช่วยลดเวลาและเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตคอนเทนต์ เพื่อให้ทีมมีพื้นที่ทำงานที่สร้างคุณค่าได้มากขึ้น เฟื่องลดาแยกบทบาทของเทคโนโลยีกับมนุษย์อย่างชัดเจน: AI มีความสามารถด้านการประมวลผล ส่วนคนมีภูมิปัญญา ความเข้าใจตนเอง และจุดยืน การผสานสองด้านนี้จึงมีน้ำหนักกว่าการมองระบบอัตโนมัติเป็นเป้าหมายในตัวเอง
เปลี่ยนโอกาสจาก AI ให้เป็นแนวทางธุรกิจ
สามกรณีนี้สะท้อนแนวทางที่ผู้นำสามารถนำไปคิดต่อได้: เริ่มจากปัญหาของลูกค้าหรือทีม เลือกใช้ AI ในงานที่ช่วยเพิ่มคุณภาพหรือลดภาระ แล้วกำหนดให้คนตรวจสอบผลและเรียนรู้จากการใช้งาน วิธีคิดเช่นนี้ช่วยป้องกันไม่ให้การนำเทคโนโลยีมาใช้กลายเป็นเพียงโครงการตามกระแส สิ่งที่เชื่อมประสบการณ์ของผู้บริหารทั้งสามคือความสำคัญของการรู้จักตนเอง กล้าลงมือทำ และเรียนรู้จากการลองผิดลองถูก มนสินีชี้ว่าการเริ่มลงมือทำช่วยเพิ่มปัญญาและความเข้าใจตนเอง ขณะที่ณัชชาชนกเน้นการคว้าโอกาสและเรียนรู้ระหว่างทาง ส่วนเฟื่องลดาเตือนว่าความพร้อมอาจไม่เกิดขึ้นก่อนเริ่มเสมอ สำหรับผู้นำ AI เปลี่ยนเกมธุรกิจได้ แต่ไม่ได้กำหนดเกมแทนทั้งหมด ความได้เปรียบเกิดจากการจับคู่ความเร็วและความสามารถของระบบกับประสบการณ์ ความรับผิดชอบ และภูมิปัญญาของคน ข้อสรุปจึงไม่ใช่เลือกระหว่างคนกับ AI หากเป็นการออกแบบงานให้ทั้งสองฝ่ายทำสิ่งที่ตนทำได้ดีที่สุด






