ยุคสายการบินเร่งเพิ่มความจุ รับดีมานด์ท่องเที่ยวพุ่ง
การที่สายการบินเพิ่มฝูงบินและความถี่เที่ยวบินเพื่อรองรับไฮซีซั่นท่องเที่ยว คือกลยุทธ์การขยายขีดความสามารถการขนส่งผู้โดยสารทั้งเส้นทางในประเทศและต่างประเทศ โดยมุ่งเพิ่มจำนวนที่นั่ง เที่ยวบินตรงอาเซียน และจุดเชื่อมต่อสำคัญ เพื่อให้ทันกับความต้องการเดินทางที่เร่งตัวในช่วงฤดูกาลท่องเที่ยวที่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นพิเศษ ในอาเซียน การแข่งขันรอบนี้ไม่ใช่แค่ใครโปรแรงกว่า แต่คือใครกล้าเพิ่มความจุได้เร็วกว่าคู่แข่ง สายการบินราคาประหยัดหลายรายจึงตั้งรับเชิงรุก ทั้งการรับมอบเครื่องบินรุ่นใหม่อย่างเครื่องบินโบอิ้ง 737 การรีดตารางบินในประเทศให้แน่นขึ้น และการเปิดเส้นทางยาวข้ามภูมิภาคด้วยเที่ยวบินรหัสร่วม ทั้งหมดสะท้อนภาพชัดว่า ไฮซีซั่นนี้จะเป็นเวทีทดสอบศักยภาพการบริหารฝูงบินและเครือข่ายอย่างแท้จริง
ไทยแอร์เอเชียดันเที่ยวบินในประเทศสู่ระดับสูงสุด แข่งด้วยความถี่และการเชื่อมต่อ
ไทยแอร์เอเชียเลือกตอบโจทย์ไฮซีซั่นท่องเที่ยวด้วยการเพิ่มความถี่เที่ยวบินในประเทศอย่างชัดเจน กลยุทธ์คือบีบช่องว่างตารางบินให้แน่นจนกลายเป็นสายการบินที่ผู้โดยสาร “นึกถึงเป็นอันดับแรก” เมื่อจะบินภายในประเทศ สายการบินประกาศเพิ่มความถี่ในไตรมาสสุดท้ายเป็นสูงสุด 135 เที่ยวบินต่อวัน เพิ่มขึ้นมากกว่าร้อยละ 50 จากเฉลี่ยสูงสุด 88 เที่ยวบินต่อวันในไตรมาสก่อน การใช้สองสนามบินหลักของกรุงเทพฯ เป็นฐาน ทั้งดอนเมืองและสุวรรณภูมิ ทำให้สายการบินเพิ่มความยืดหยุ่นให้ผู้โดยสารได้จริง เส้นทางยอดนิยมจากดอนเมืองอย่างเชียงใหม่ ภูเก็ต หาดใหญ่ รวมถึงหัวเมืองภาคเหนือ ใต้ อีสาน ต่างถูกเร่งความถี่จนกลายเป็นเครือข่ายแน่นเต็มผืน ขณะเดียวกัน เส้นทางบินข้ามภาคจากภูเก็ตสู่ขอนแก่นและอุดรธานีที่เริ่มให้บริการวันที่ 25 ตุลาคม แสดงให้เห็นว่าการเพิ่มเที่ยวบินไม่ได้มองแค่เส้นกรุงเทพฯ ศูนย์กลาง แต่กำลังปูโครงข่ายใหม่ที่เชื่อมภูมิภาคเข้าหากันโดยตรง
เวียตเจ็ทไทยแลนด์เร่งสะสมฝูงบินโบอิ้ง 737-8 ปูทางสู่การขยายทั้งในและต่างประเทศ
อีกฟากหนึ่ง เวียตเจ็ทไทยแลนด์เลือกเดินเกมผ่านฝูงบิน เครื่องบินโบอิ้ง 737-8 กลายเป็นหัวใจของยุทธศาสตร์เมื่อสายการบินรับมอบเครื่องใหม่ล็อตใหญ่ 6 ลำในเดือนสิงหาคม ซึ่งเป็นการรับมอบครั้งใหญ่ที่สุดของปีนี้ นี่ไม่ใช่แค่การเสริมจำนวน แต่คือการขยับโครงสร้างฝูงบินไปสู่รุ่นที่ทันสมัยและประหยัดเชื้อเพลิงมากขึ้น จากการรับมอบครั้งล่าสุด เวียตเจ็ทไทยแลนด์มีฝูงบินรวม 29 ลำ โดยเป็นเครื่องบินโบอิ้ง 737-8 ถึง 17 ลำ แผนระยะสั้นคือเพิ่มความถี่เที่ยวบินในเส้นทางหลักอย่างกรุงเทพฯ–เชียงใหม่และกรุงเทพฯ–ภูเก็ตสูงสุด 11 เที่ยวบินต่อวัน เส้นทางกรุงเทพฯ–กระบี่สูงสุด 5 เที่ยวบินต่อวัน และเส้นทางเชียงราย หาดใหญ่ รวมถึงสายอีสานอย่างอุดรธานี ขอนแก่น อุบลราชธานีสูงสุด 4 เที่ยวบินต่อวัน ขณะเดียวกัน เครื่องรุ่นนี้ยังถูกวางตัวเป็นแรงขับในการขยายเส้นทางต่างประเทศไปยังมาเลเซีย จีน อินเดีย เวียดนาม และญี่ปุ่น ซึ่งทำให้สายการบินวางตัวเป็น LCC ศูนย์กลางเครือข่ายจากสุวรรณภูมิได้ชัดขึ้น
แอร์เอเชียเปิดเกมรหัสร่วมสู่ยุโรป เพิ่มเที่ยวบินตรงอิสตันบูลทุกวัน
ในขณะที่บางสายการบินโฟกัสตลาดภายในภูมิภาค แอร์เอเชียเลือกยกระดับตนเองจาก LCC อาเซียนสู่เครือข่ายระดับโลกผ่านดีลเที่ยวบินรหัสร่วมกับสายการบินเพกาซัสของตุรกี การจับมือครั้งนี้ผสานเครือข่ายอาเซียนและเอเชียของแอร์เอเชียเข้ากับเครือข่ายยุโรปของเพกาซัสผ่านสนามบินอิสตันบูล ซาบีฮา เกิคเชน ทำให้เที่ยวบินตรงอาเซียนสู่ยุโรปมีทางเลือกเพิ่มขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม จุดสำคัญคือการเพิ่มความถี่เส้นทางกัวลาลัมเปอร์–อิสตันบูลจาก 4 เที่ยวบินเป็น 7 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ ให้บริการทุกวันภายในเดือนกุมภาพันธ์ 2570 นี่คือข้อความที่ส่งไปยังตลาดว่า แอร์เอเชียไม่ได้มองไฮซีซั่นท่องเที่ยวแค่ในระดับภูมิภาค แต่กำลังสร้างเส้นเลือดหลักเชื่อมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เข้ากับยุโรป ด้วยรูปแบบการเดินทางแบบจองครั้งเดียว เช็กอินสัมภาระครั้งเดียวถึงปลายทาง ซึ่งท้าทายโมเดลของสายการบินเครือข่ายแบบดั้งเดิมอย่างชัดเจน
ไฮซีซั่นรอบนี้ไม่ใช่แค่ใครบินได้มากกว่า แต่คือใครวางเครือข่ายได้แยบยลกว่า
เมื่อนำสามภาพมาวางข้างกันจะเห็นว่า สายการบินเพิ่มเที่ยวบินในอาเซียนกำลังก้าวข้ามการแข่งราคามาสู่การแข่ง “ความพร้อม” อย่างเต็มตัว ไทยแอร์เอเชียยึดจุดยืนสายการบินภายในประเทศด้วยการขยายความถี่และเส้นทางข้ามภาค เวียตเจ็ทไทยแลนด์ลงทุนฝูงบินเครื่องบินโบอิ้ง 737 เพื่อรองรับแผนขยายทั้งในและต่างประเทศ ขณะที่แอร์เอเชียกรุ๊ปเองใช้กลยุทธ์รหัสร่วมเปิดประตูสู่ยุโรปผ่านอิสตันบูล คำถามจึงไม่ใช่ว่าใครจะเติมเก้าอี้ผู้โดยสารได้เต็มกว่า แต่คือใครจะใช้ความจุเหล่านี้สร้างเครือข่ายที่ตอบโจทย์ผู้โดยสารระยะยาวได้ดีกว่า หากแผนเหล่านี้เดินได้ตามกรอบเวลา ทั้งการเริ่มเส้นทางข้ามภาคในเดือนตุลาคม การทยอยรับเครื่องเพิ่มจนถึง 25 ลำภายในปี 2569 และเป้าหมายฝูงบิน 50 ลำในปี 2571 รวมถึงการเพิ่มเที่ยวบินตรงทุกวันสู่อิสตันบูลภายในกุมภาพันธ์ 2570 ภูมิภาคนี้อาจกำลังเข้าสู่ยุคใหม่ที่สายการบินราคาประหยัดกลายเป็นโครงกระดูกหลักของการเชื่อมต่อการเดินทางทั้งระดับภูมิภาคและข้ามทวีปอย่างแท้จริง
