อยากได้ผลิตภาพ แต่ยังไม่ไว้วางใจให้ AI ตัดสินใจเอง
AI ในองค์กร คือระบบปัญญาประดิษฐ์ที่เข้ามาช่วยหรือรับช่วงงานในกระบวนการธุรกิจ ตั้งแต่ประมวลข้อมูลและเสนอคำตอบ ไปจนถึงลงมือทำงานข้ามระบบภายใต้ขอบเขตอำนาจที่องค์กรกำหนด ผลสำรวจของ TCS ชี้ความย้อนแย้งที่ผู้บริหารกำลังเผชิญ: 84% มองว่าการเพิ่มประสิทธิภาพงานเป็นประโยชน์สูงสุดจาก AI แต่มีเพียง 10% ที่ยอมให้ AI Agent ตัดสินใจและดำเนินการโดยไม่ต้องรอมนุษย์อนุมัติ ช่องว่างนี้ไม่ใช่ความลังเลที่ควรถูกปัดทิ้งว่าเป็นอุปสรรคต่อความก้าวหน้า หากเป็นสัญญาณว่าองค์กรแยกออกแล้วระหว่างการให้เครื่องมือช่วยงาน กับการมอบอำนาจให้ระบบตัดสินใจแทนคน เมื่อ AI เข้าถึงข้อมูลและขั้นตอนสำคัญมากขึ้น ความเร็วที่ได้ย่อมมีความหมายก็ต่อเมื่อความรับผิดชอบและขอบเขตการทำงานชัดเจนตามไปด้วย
ความระมัดระวังเห็นชัดอีกชั้นจากผู้บริหารเพียง 9% ที่ยอมรับว่า AI Agent สามารถประสานและจัดการกระบวนการทำงานข้ามแอปพลิเคชันขององค์กรได้อย่างปลอดภัย ในรายงาน TCS Enterprise AI Study: Intelligence that is Real ความปลอดภัย ความเสี่ยง และการกำกับดูแล AI ถูกจัดเป็นปัจจัยสำคัญอันดับหนึ่งต่อการพัฒนาและใช้งาน แซงหน้าต้นทุน ความเร็ว และความสะดวก นี่เป็นลำดับความสำคัญที่สมเหตุผล: หากระบบทำงานผิดพลาดในหลายขั้นตอนพร้อมกัน ความเสียหายอาจไม่หยุดอยู่ที่คำตอบคลาดเคลื่อนหนึ่งครั้ง องค์กรจึงควรถามก่อนว่าใครอนุมัติ ใครตรวจ และใครรับผิดชอบ มากกว่าถามเพียงว่าจะเพิ่มความเร็วได้เท่าไร

การเปลี่ยนแปลงสำคัญอาจอยู่ที่อำนาจและการแบ่งงาน
เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 2569 ซิกเว่ เบรกเก้ ประธานคณะผู้บริหารกลุ่ม True Corporation อธิบายว่า AI ทำให้องค์กรต้องทบทวนการแบ่งงาน การจัดสรรทรัพยากร และอำนาจตัดสินใจ มากกว่าจับตาเพียงจำนวนตำแหน่งที่อาจหายไป แนวคิด Nano Cluster ซึ่งแบ่งตลาดเป็นพื้นที่ย่อยราว 6,000 แห่ง แต่ละพื้นที่มีเป้าหมายและงบประมาณของตนเอง เป็นตัวอย่างของการย้ายข้อมูลและอำนาจบางส่วนเข้าใกล้ลูกค้า ประเด็นนี้ชวนให้มอง AI กับคนทำงานพ้นจากคำถามแคบ ๆ ว่าใครจะถูกแทนที่ งานของพนักงานอาจเปลี่ยนไปเป็นการตรวจข้อเสนอจากระบบ ตีความสถานการณ์เฉพาะพื้นที่ และอธิบายเหตุผลของการตัดสินใจ ส่วนผู้จัดการต้องรับผิดชอบขอบเขตที่ตนมีอำนาจลงมือ
True กำลังพัฒนาระบบข้อมูลธุรกิจที่นำยอดขาย รายได้ ต้นทุน และประสิทธิภาพเครือข่ายมาประกอบเป็นคำแนะนำสำหรับการทำงาน แต่การมีคำแนะนำไม่เท่ากับการมอบสิทธิ์ให้ระบบตัดสินใจแทนผู้จัดการ นี่คือจุดที่องค์กรต้องออกแบบให้ชัด: ข้อเสนอใดทีมพื้นที่ใช้ได้เอง เรื่องใดต้องส่งส่วนกลาง และเมื่อข้อมูลขัดกับสิ่งที่พบจากลูกค้า ใครมีสิทธิ์ทักท้วง หากอำนาจยังรวมอยู่ที่เดิม คำแนะนำที่เร็วขึ้นก็อาจเพิ่มเพียงงานส่งต่อ ไม่ได้ทำให้การตอบสนองดีขึ้น การกระจายข้อมูลจึงควรมาพร้อมขอบเขตงบประมาณ ช่องทางถามกลับ และความรับผิดชอบที่ระบุได้

ผลิตภาพจะมีความหมายเมื่อขั้นตอนและทักษะเปลี่ยนตาม
การเพิ่มประสิทธิภาพงานไม่ควรถูกวัดแค่เวลาที่ประหยัดจากการสรุปข้อมูล หากทีมทำงานเร็วขึ้นแต่ยังตัดสินใจแบบเดิม ลูกค้าก็อาจไม่เห็นความแตกต่าง งานที่เคยใช้เวลารวบรวมข้อมูลอาจขยับไปสู่การตั้งคำถาม ตรวจข้อเสนอ และสื่อสารเหตุผล ซึ่งเป็นภาระงานคนละแบบ ไม่ใช่งานที่หายไปโดยอัตโนมัติ นั่นทำให้การนำ AI มาใช้ต้องแก้ขั้นตอนจริง พร้อมกำหนดว่าคำตอบแบบใดต้องตรวจสอบ และใครเป็นผู้ลงมือเมื่อระบบเสนอทางเลือก การเพิ่มเครื่องมือไว้บนกระบวนการเดิมโดยไม่เปลี่ยนวิธีทำงาน ย่อมเสี่ยงได้ความเร็วเพิ่ม แต่ไม่ได้คุณค่าทางธุรกิจเพิ่มตาม
ในรายงาน Nation Forum 2027 วันที่ 20 ตุลาคม 2569 เวทิต โชควัฒนา ประธานกรรมการบริหารและกรรมการผู้อำนวยการบริษัทสหพัฒนพิบูล ย้ำนโยบายไม่ปลดพนักงานและเพิ่มความรู้เพื่อให้ใช้ AI ได้อย่างมั่นใจ มุมมองนี้ควรเดินคู่กับการปรับกระบวนการ ไม่ใช่ใช้การอบรมเป็นคำตอบแทนการออกแบบงาน ความรู้ทางธุรกิจของพนักงานเดิมและความคล่องในการใช้เทคโนโลยีของคนรุ่นใหม่ต้องเชื่อมกัน เพื่อให้ทีมเข้าใจทั้งโจทย์และข้อจำกัดของคำตอบจากระบบ ข้อสรุปจึงไม่ใช่การเลือกระหว่างคนกับ AI แต่คือการกำหนดงานที่ระบบช่วยได้ งานที่ต้องมีคนตรวจ และอำนาจที่มนุษย์ยังต้องถือไว้ องค์กรจะได้ผลิตภาพอย่างยั่งยืนก็ต่อเมื่อกำกับดูแล AI ควบคู่กับการพัฒนาคนและการปรับวิธีทำงาน






