สปินออฟที่ต่อจักรวาลเดิม แต่เริ่มด้วยช่องว่างสำคัญ
Stuart Fails to Save the Universe คือ Big Bang Theory spinoff แนวคอมเมดีกึ่งไซไฟที่เล่าเรื่องสตูอาร์ต เจ้าของร้านการ์ตูนผู้ทำเครื่องจักรของเชลดอนและลีโอนาร์ดพัง จนกลายเป็นต้นเหตุของหายนะจักรวาล และใช้โครงสร้างตอนสั้นๆ พาเขาไปเจอสถานการณ์เหนือจริงและตัวละครเก่าจากจักรวาลเดิมผ่านคาเมโอในแต่ละตอน ซึ่งออกอากาศบนแพลตฟอร์มสตรีมมิงแบบตอนต่อสัปดาห์ให้แฟนเก่ากลับมานั่งลุ้นว่าใครจะโผล่มาในครั้งต่อไป.
หลังจากออกอากาศ 4 ตอนบนแพลตฟอร์มสตรีมมิงนี้แล้ว ซีรีส์ได้สร้างกระแสทันทีเพราะหยิบตัวละครรองอย่างสตูอาร์ตขึ้นมาเป็นหัวใจของเรื่อง พร้อมกับการกลับมาของใบหน้าคุ้นเคยจาก Big Bang Theory ผ่าน Big Bang Theory cameos ที่แฟนจำนวนมากเฝ้ารอ. แต่ในขณะเดียวกัน สิ่งที่คนดูพูดถึงไม่แพ้กันคือ “ใครยังไม่มา” มากกว่า “ใครมาแล้ว” นี่แหละคือจุดเริ่มต้นของความคาดหวัง ปนหงุดหงิดเล็กๆ ที่กำลังรายล้อมซีรีส์เรื่องนี้อยู่ตอนนี้.
คาเมโอที่มีแล้ว กับการออกแบบตารางออกอากาศแบบหยดทีละตอน
จนถึงตอนที่ 4 ของ Stuart Fails to Save the Universe บนแพลตฟอร์มสตรีมมิงนี้ เราได้เห็นคาเมโอจากสี่ตัวละครหลักของ Big Bang Theory คือ ราจ เพนนี เบอร์นาแด็ต และเอมี กลับมาปรากฏตัวทีละตอน. การแจกคาเมโอคนละตอนเป็นกลยุทธ์ที่ชัดเจนในการรักษาความสนใจของแฟน เพราะทันทีที่คนดูรู้ว่า “ตอนนี้ใครมา” ก็ยิ่งอยากรู้ว่าตอนถัดไปจะเป็นใคร.
ด้านตารางออกอากาศ ซีรีส์เลือกออกตอนใหม่สัปดาห์ละครั้ง โดยตอนที่ 4 ปล่อยให้ผู้ชมในสหรัฐรับชมเวลา 6pm PT / 9pm ET ในวันพฤหัสบดีที่ 13 สิงหาคม. ส่วนผู้ชมในแคนาดา อังกฤษ อินเดีย สิงคโปร์ ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ก็ได้ชมในช่วงคืนถึงเช้าวันถัดมา ตามเวลาท้องถิ่นตั้งแต่ 2.00 น. ถึงเที่ยงวัน. ซีซันนี้มีกำหนดออกครบ 10 ตอน ตั้งแต่ตอนที่ 4 ในวันที่ 13 สิงหาคม ไล่ไปถึงตอนที่ 10 ในวันที่ 24 กันยายน โดยตอนใหม่จะออกทุกวันพฤหัสบดีในสหรัฐ และทุกวันศุกร์ในพื้นที่อื่นๆ.
ทำไมเชลดอนกับลีโอนาร์ดยังไม่โผล่ และการอ้าง “ใครว่างก็เอา” ของผู้สร้าง
แม้จะเห็นหน้าเก่ากลับมาแล้วสี่คน แต่สิ่งที่แฟนพูดถึงมากสุดกลับเป็นการหายไปของเชลดอนและลีโอนาร์ด เพราะในเรื่อง พวกเขาคือคนสร้างเครื่องจักรที่สตูอาร์ตทำพังจนกลายเป็นชนวนปัญหา ดังนั้นการที่ทั้งคู่ยังไม่ปรากฏตัวหลังจากผ่านไป 4 ตอน จึงรู้สึก “ผิดธรรมชาติ” ในเชิงเนื้อเรื่อง และเปิดพื้นที่ให้แฟนเดาไปต่างๆ นานาว่าจะมีเซอร์ไพรส์รออยู่ในหกตอนที่เหลือหรือไม่.
ฝั่งผู้สร้างกลับให้คำตอบที่ตรงไปตรงมาจนน่าแปลกใจ พวกเขาบอกว่าคาเมโอทั้งหมด “ขึ้นอยู่กับความพร้อมของนักแสดง” และ “สิ่งที่จำเป็นต่อการเล่าเรื่อง” มากกว่าจะเป็นแผนโรดแมปขนาดใหญ่ของจักรวาลซีรีส์. หนึ่งในผู้สร้างอธิบายเพิ่มเติมว่าพวกเขาเลือกคนที่ “มีอะไรดีๆ ให้เขียนให้เล่น” เท่านั้น. ประโยคนี้เหมือนน้ำเย็นสาดใส่คอแฟนที่ตั้งทฤษฎีซับซ้อน เพราะทำให้ภาพฝันเรื่องแผนลับยิ่งใหญ่ของคาเมโอทั้งฤดูกาล กลายเป็นเรื่องคิวงานของนักแสดงธรรมดาๆ.
ระหว่างแฟนเซอร์วิสกับอนาคตซีซัน 2: จะให้ของขวัญเลย หรือเก็บไว้ก่อน
ความจริงที่ผู้สร้างยอมรับว่าคาเมโอขึ้นอยู่กับความพร้อมของนักแสดง ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไม่มีแผนระยะยาว ตรงกันข้าม การไม่รีบเอาเชลดอนหรือลีโอนาร์ดมาโผล่ อาจเป็นการเก็บ “ไพ่ใบใหญ่” ไว้ใช้ในอนาคต โดยเฉพาะถ้าพวกเขาอยากให้ Stuart Fails to Save the Universe ได้ไปต่อในซีซัน 2 เพราะเมื่อให้ทุกอย่างตั้งแต่ซีซันแรก แรงจูงใจให้คนกลับมาดูต่อก็อาจลดลง.
ในมุมของผู้ชม การรอคอยทำให้ซีรีส์ดูเหมือนกำลังเล่นเกมยื้อแฟนเซอร์วิส คนดูบางส่วนอาจสนุกกับการลุ้นว่าตอนหน้าใครจะมา และอ่านอีสเตอร์เอ็กต่างๆ เช่น การที่เอมีแต่งงานกับ Golden Age Flash ซึ่งเชื่อมโยงกับความหลงใหลของเชลดอนที่ชอบเสื้อโลโก้ฮีโร่คนนี้. แต่สำหรับคนที่คาดหวังคาเมโอใหญ่ๆ การถูกเลื่อนเวลาไปเรื่อยๆ อาจทำให้รู้สึกว่าซีรีส์กำลังใช้จักรวาลเดิมเป็นแรงดึงมากกว่าขยายเรื่องราวให้เข้มข้นด้วยตัวเอง.
บทสรุป: การหายไปที่ไม่ใช่แค่เรื่องคิวงาน แต่คือการกำหนดอัตลักษณ์ของสปินออฟ
เมื่อผู้สร้างบอกว่าการเลือกนักแสดงที่กลับมาเป็นเรื่องของ “ใครว่าง” มากกว่า “ใครสำคัญ” พวกเขากำลังกดน้ำหนักให้ Stuart Fails to Save the Universe ยืนด้วยขาของตัวเองมากกว่าพิงความสำเร็จเก่าๆ ของ Big Bang Theory. ในอีกด้านหนึ่ง การหายไปของตัวละครใหญ่อย่างเชลดอนและลีโอนาร์ด ก็เป็นเหมือนบททดสอบว่าคนดูพร้อมจะเดินไปกับตัวละครใหม่และโทนเรื่องที่ต่างออกไปแค่ไหน.
สุดท้ายแล้ว การที่ Big Bang Theory cameos ปรากฏแบบหยดทีละคนบน HBO Max series เรื่องนี้ เป็นทั้งของขวัญสำหรับแฟน และกับดักของทีมผู้สร้างเอง หากพวกเขาใช้คาเมโอเพียงเพื่อเรียกเสียงฮือฮาระยะสั้น ซีรีส์อาจกลายเป็นแค่ภาคแถมของจักรวาลเดิม แต่ถ้าใช้การ “ขาดหาย” ของบางตัวละครเป็นพื้นที่ให้สตูอาร์ตและตัวละครใหม่เติบโต สปินออฟเรื่องนี้ก็มีโอกาสจะกลายเป็นเรื่องราวที่จำได้ในฐานะตัวของมันเอง มากกว่าแค่ผีเสื้อที่ยังไม่ยอมบินออกจากร่มเงาเดิม.
