สายการบินโลว์คอสต์ทุ่มเครื่องบินใหม่ ชิงนักท่องเที่ยวไฮซีซัน

โลว์คอสต์เร่งเพิ่มเครื่องบินคืออะไร และทำไมช่วงไฮซีซันจึงสำคัญ

กระแสสายการบินต้นทุนต่ำเร่งเพิ่มฝูงบินและความถี่เที่ยวบินก่อนเข้าสู่ฤดูท่องเที่ยวปลายปี คือการที่สายการบินโลว์คอสต์ลงทุนรับมอบเครื่องบินใหม่ ขยายตารางบิน และปรับเครือข่ายเส้นทางไปยังเมืองท่องเที่ยวยอดนิยม เพื่อดึงดูดนักเดินทางพักผ่อนและกลุ่มเดินทางในประเทศช่วงไตรมาสสี่ที่มีดีมานด์สูงสุดของปี โดยหวังทั้งส่วนแบ่งตลาด รายได้ต่อเที่ยวบิน และการสร้างฐานลูกค้าประจำในระยะยาว

การเคลื่อนไหวล่าสุดของสายการบินโลว์คอสต์ในภูมิภาคสะท้อนภาพเดียวกัน คือท้องฟ้ากำลังจะหนาแน่นด้วยเที่ยวบินเพิ่มเติม Q4 เพื่อรองรับคลื่นนักท่องเที่ยวจำนวนมหาศาล ไม่ใช่เพียงการฟื้นตัวของธุรกิจการบิน ประเทศไทย แต่เป็นศึกชิงเก้าอี้ผู้โดยสารรอบใหม่ที่เดิมพันด้วยฝูงบิน เครื่องบินรุ่นใหม่ และความหนาแน่นของเที่ยวบินบนเส้นทางยอดฮิตอย่างภูเก็ต กระบี่ และเชียงใหม่ ท่องเที่ยวฤดูท่องเที่ยวจึงกลายเป็นสนามรบหลักของโลว์คอสต์ มากกว่าจะเป็นแค่ช่วงทำยอดปลายปี

การกลับมาของสนามบินหลักและการขยายเส้นทางท่องเที่ยวภายในประเทศ

การที่สายการบินต้นทุนต่ำเลือกกลับมาใช้สนามบินหลักควบคู่กับฐานการบินเดิม สะท้อนยุทธศาสตร์ใหม่ของการกระจายเที่ยวบินและจับตลาดนักท่องเที่ยวให้ครอบคลุมยิ่งขึ้น สายการบินไทย ขยายเส้นทาง ไปยังหัวเมืองท่องเที่ยวสำคัญทั้งภูเก็ต กระบี่ และเชียงใหม่ในช่วงท่องเที่ยวฤดูท่องเที่ยว ชี้ชัดว่าสมรภูมิอยู่บนเส้นทางในประเทศมากกว่าระหว่างประเทศ เพราะเมืองเหล่านี้คือแม่เหล็กดึงทั้งนักท่องเที่ยวต่างชาติและคนไทยที่ต้องการบินสั้น ราคาประหยัด และมีตัวเลือกเวลาเดินทางหลากหลาย

เมื่อสนามบินหลักและสนามบินรองถูกใช้ควบคู่กัน จำนวนเที่ยวบินจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และกลายเป็นแรงกดดันให้ทุกสายการบินต้องเร่งเพิ่มเที่ยวบินเพิ่มเติม Q4 หากช้าก็เสี่ยงเสียที่นั่งผู้โดยสารให้คู่แข่งทันที สำหรับผู้เล่นโลว์คอสต์ การยึดหัวหาดเส้นทางภูเก็ต กระบี่ เชียงใหม่ให้แน่นคือการประกันรายได้ปลายปี และเป็นฐานต่อยอดเส้นทางรองใหม่ๆ ในอนาคต

เวียตเจ็ทไทยแลนด์ทุ่ม Boeing 737-8 รับดีมานด์ปลายปี

กรณีศึกษาที่เห็นภาพชัดที่สุดคือเวียตเจ็ทไทยแลนด์ที่เพิ่งรับมอบเครื่องบิน Boeing 737-8 ล็อตใหญ่ 6 ลำในเดือนสิงหาคม ส่งผลให้ฝูงบินรวมแตะ 29 ลำ เพื่อเตรียมเพิ่มความถี่เที่ยวบินรองรับการเดินทางช่วงปลายปี คำประกาศของผู้บริหารสายการบินที่มุ่งขยายฝูงบินใหม่สู่เป้าหมาย 50 ลำภายในปี 2571 ไม่ใช่แค่แผนลงทุนระยะยาว แต่คือการส่งสัญญาณว่าตลาดกำลังเข้าสู่ยุคแย่งตัวนักท่องเที่ยวอย่างเข้มข้น

เครื่องบิน 737-8 รวม 17 ลำในฝูงบินจะเป็นหัวหอกเสริมศักยภาพเส้นทางบินระหว่างประเทศควบคู่กับการเพิ่มความถี่เส้นทางในประเทศ จุดสำคัญคือเครื่องบินรุ่นใหม่ช่วยให้ต้นทุนต่อที่นั่งลดลง เปิดช่องให้สายการบินกดราคาตั๋วได้มากขึ้นในขณะที่ยังรักษากำไร เมื่อคู่แข่งรายหนึ่งกล้าทุ่มฝูงบินระดับนี้ สายการบินโลว์คอสต์อื่นย่อมต้องคิดหนักว่าจะเร่งลงทุนตามหรือยอมเสียส่วนแบ่งตลาด

เทียบตัวเลขเที่ยวบิน: ศึกเส้นทางภูเก็ต กระบี่ เชียงใหม่เดือด

ภาพการแข่งขันจะยิ่งชัดเมื่อมองลงไปที่ตารางบิน เวียตเจ็ทไทยแลนด์เตรียมให้บริการเส้นทางกรุงเทพฯ–เชียงใหม่ และกรุงเทพฯ–ภูเก็ตสูงสุด 11 เที่ยวบินต่อวัน เส้นทางกรุงเทพฯ–กระบี่สูงสุด 5 เที่ยวบินต่อวัน ขณะที่กรุงเทพฯ–เชียงรายและกรุงเทพฯ–หาดใหญ่สูงสุด 4 เที่ยวบินต่อวัน พร้อมเชื่อมภาคตะวันออกเฉียงเหนืออย่างอุดรธานี ขอนแก่น อุบลราชธานีสูงสุด 4 เที่ยวบินต่อวัน และกรุงเทพฯ–นครศรีธรรมราช 2 เที่ยวบินต่อวัน รวมถึงกลับมาเปิดภูเก็ต–เชียงรายอีกครั้ง

ตัวเลขเหล่านี้ไม่ใช่แค่การเพิ่มทางเลือก แต่มันคือการกันพื้นที่บนเส้นทางยุทธศาสตร์ไม่ให้คู่แข่งแทรกตัวเข้าสร้างความคุ้นเคยกับผู้โดยสาร ในทางหนึ่งผู้โดยสารได้ประโยชน์จากเที่ยวบินมากขึ้นและเวลายืดหยุ่นขึ้น แต่อีกด้านหนึ่งสายการบินต้องบริหารโหลดแฟกเตอร์ให้แน่นพอ ไม่อย่างนั้นการขยายฝูงบินและความถี่อาจกลายเป็นภาระต้นทุนที่ย้อนมาทำร้ายตัวเอง

ดีมานด์ท่องเที่ยวพุ่ง ดันโลว์คอสต์แข่งเดือดระยะยาว

เบื้องหลังการเร่งขยายฝูงบินของโลว์คอสต์คือภาพดีมานด์ท่องเที่ยวที่กำลังพุ่งสูง การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยคาดการณ์ว่าปี 2569 จะมีนักท่องเที่ยวต่างชาติเดินทางเข้าประเทศรวม 33 ล้านคน และมีการเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ 200 ล้านคนครั้ง ตัวเลขนี้คือเหตุผลว่าทำไมสายการบินต้องเร่งลงทุนวันนี้ เพื่อไม่ให้พลาดโอกาสในอีกสองสามปีข้างหน้า

เมื่อดีมานด์โต ธุรกิจการบิน ประเทศไทย ย่อมดูคึกคัก แต่ก็เสี่ยงกลายเป็นตลาดล้นที่นั่งหากทุกสายการบินเพิ่มเที่ยวบินพร้อมกัน การแข่งขันอาจดึงราคาตั๋วให้ต่ำลงจนกินกำไรหายไปบางส่วน อย่างไรก็ตาม การขยายฝูงบินและเครือข่ายในช่วงท่องเที่ยวฤดูท่องเที่ยวทำให้ผู้โดยสารมีอำนาจเลือกมากขึ้น สายการบินที่รอดจากศึกนี้ได้จะไม่ใช่แค่รายที่มีเครื่องบินมากสุด แต่คือรายที่บริหารเส้นทาง เวลา และประสบการณ์บนเครื่องให้คุ้มค่าที่สุดกับทุกที่นั่ง