เคยได้ยินกันตั้งแต่เด็ก
กินผักบุ้งเยอะ ๆ จะตาดี
แต่พอโตขึ้นมา…
ผักบุ้งก็ยังกิน
แต่แว่นก็ยังต้องใส่
เลยเริ่มสงสัย
หรือจริง ๆ แล้วมันไม่เวิร์กอย่างที่คิด
ผักบุ้งมีวิตามินเอจริง
ช่วยดูแลสุขภาพดวงตา
ช่วยเรื่องการมองเห็นในที่แสงน้อย
ช่วยบำรุงสายตาไม่ให้ล้าเร็ว
อันนี้ไม่เถียง
แต่ปัญหาคือ
วิตามินเอช่วย “ดูแล”
ไม่ได้ช่วย “แก้” สายตาสั้น ยาว เอียง
ที่เกิดจากกรรมพันธุ์หรือการใช้สายตาหนัก ๆ
หลายคนกินผักบุ้งมาตลอด
แต่ก็ยังต้องใส่แว่น
เพราะทั้งวันจ้องจอ
นอนดึก
พักสายตาน้อย
ต่อให้กินผักบุ้งทุกวัน
สายตาก็ยังทำงานหนักเหมือนเดิม
จากประสบการณ์ที่ลองดูแลตัวเอง
กินผักมากขึ้น
พักสายตาเป็นช่วง
ลดจ้องจอนาน ๆ
รู้สึกได้เลยว่า
ตาล้าน้อยลง
แสบตาน้อยลง
แต่ค่าสายตาไม่ได้หายไป
เลยมองว่าผักบุ้งไม่ได้หลอก
แค่เราคาดหวังกับมันมากไปหน่อย
ผักบุ้งช่วยให้ตาแข็งแรง
แต่การถนอมสายตา
ยังต้องมาจากพฤติกรรมในชีวิตประจำวันด้วย
สุดท้ายแล้ว
ไม่ใช่แค่กินอะไร
แต่ใช้สายตายังไง
ต่างหากที่สำคัญ
แล้วล่ะ
สายตาที่เป็นอยู่ตอนนี้
โทษผักบุ้งไม่พอ
หรือโทษจอมากกว่า