ลูกกลิ้งบริหารหน้าท้องสามแบบ เราไถเอง เล่าหมดเรื่องแรงต้าน ท่ามือใหม่ เจ็บหลังไหม เสียง ที่เก็บ พร้อมพิกัดแอปส้ม

งานยุ่งท้ายปีจนยิมกลายเป็นเรื่องไกลตัวของเราอีกแล้ว 🫠 แต่หน้าท้องไม่ได้รอใคร เราเลยปูเสื่อในห้องนั่งเล่นแล้วสั่งลูกกลิ้งบริหารหน้าท้องมาทีเดียวสามแบบ ล้อคู่แบบพื้นฐาน แบบสปริงคืนตัว และแบบรองข้อศอก ซื้อเอง ไถเองทุกเย็นอยู่ราวสามอาทิตย์ แบบไหนปั้นร่อง 11 ได้ไว แบบไหนทำหลังแอ่นแล้วเจ็บ แบบไหนเสียงดังจนคนข้างห้องมองค้อน เราเล่าให้ฟังหมดเลย

เหมือนเดิมค่ะ เราพูดเฉพาะตัวที่ลองจริงเล่นจริง และแปะพิกัดในแอปส้มให้ครบทุกแบบ ใครข้อมือเจ็บหรือหลังไม่ค่อยดี เลื่อนไปอ่านช่วงท่าเล่นก่อนค่อยสั่งนะ ขอร้อง

แกะกล่องสามใบ ต่างกันตั้งแต่ท่าจับ

วันแรกที่พัสดุมาถึง เราเรียงสามตัวบนเสื่อแล้วเห็นชัดเลยว่าต่างกันตั้งแต่ยังไม่ได้ไถ ตัวแรกแบบล้อคู่ สีน้ำเงิน บาร์เดียวปลอกโฟมสองฝั่ง ตัวที่สองแบบสปริงคืนตัว ด้ามโค้งคล้ายแฮนด์จักรยานติดล้อหน้ากว้าง ตัวสุดท้ายแบบรองข้อศอกสีชมพู มีแผ่นนุ่มสองใบให้วางท่อนแขนพร้อมด้ามจับด้านหน้า ท่าเตรียมคนละแบบกันเลย และนั่นแหละคือต้นเหตุของความรู้สึกตอนเล่นที่ต่างกันคนละเรื่อง

ตั้งงบกันก่อน แบบล้อคู่ในแอปส้มเจอตั้งแต่ 59 ถึง 88 บาท บางร้านแถมแผ่นรองเข่ามาให้ในกล่อง แบบสปริงคืนตัวตัวทั่วไปอยู่ราว 95 ถึง 119 บาท ส่วนรุ่นแบรนด์ที่มีหน้าจอจับเวลาและนับจำนวนครั้งให้ด้วยอยู่ที่ประมาณ 479 บาท แบบรองข้อศอกเจอราว 204 บาท ร้านที่เราตามอยู่ขายที่ 400 บาท กดดูร้านที่เรียงอยู่ในแอปได้เลยที่นี่

แบบล้อคู่ ถูกสุดหลักร้อย แต่ข้อมือทำงานเต็มๆ

ไถแบบล้อคู่ครั้งแรกรู้เลยทำไมราคาถึงถูกมาก เพราะมันไม่ช่วยเราอะไรเลย ดันออกไปแกนกลางรับน้ำหนักเต็มๆ ดึงกลับก็ข้อมือกับไหล่ลากตัวเองกลับ สิบครั้งแรกมือเราสั่น ปลอกโฟมเริ่มขึ้นรอยเหงื่อชัด ความรู้สึกหน้าท้องเราคิดว่าตัวนี้จริงที่สุดในสามแบบ แต่แลกมากับข้อเสียที่ต้องพูดตรงๆ คือถ้าแกนกลางยังไม่แข็งแรง หลังจะแอ่นง่ายมาก และนั่นแหละจุดที่เจ็บ

เสียงล้อบดพื้นกระเบื้องเป็นเสียงครืดต่ำๆ ไม่แหลมแต่คอนโดควรปูเสื่อก่อน เสียงเบาลงชัดเลย เรื่องที่เก็บตัวนี้สบายสุด แขวนตะขอหรือสอดใต้ชั้นก็ได้ ไม่กินที่เลยสักนิด

แบบสปริงคืนตัว มีเพื่อนช่วยดึงกลับ

เปลี่ยนมาจับแบบสปริงคืนตัว ความรู้สึกแรกคือมีแรงช่วยดึงด้ามกลับหาตัวเราเอง เราออกแรงดึงกลับน้อยลงมาก ไถได้ไกลขึ้นโดยหน้าไม่ทิ่มพื้น มือใหม่สัปดาห์แรกอย่างเราทำจำนวนครั้งได้เยอะขึ้นโดยที่หลังล่างไม่ร้องขอชีวิต ล้อหน้ากว้างก็ช่วยเยอะ วางบนเสื่อแล้วไม่นับข้างเซเหมือนล้อคู่เพรียวๆ

ราคาตัวทั่วไป 95 ถึง 119 บาท ลองง่ายมาก ใครอยากได้นับครั้งและจับเวลา ค้นในแอปว่าลูกกลิ้งสี่ล้อพร้อมหน้าจอนับครั้งดูได้ รุ่นแบรนด์อยู่ราว 479 บาท ส่วนเกรดอัปเกรดสี่ล้ออยู่ราว 456 ถึง 691 บาท นิ่งกว่าแต่ราคากระโดด เราว่าตัวทั่วไปเหลือเฟือสำหรับเล่นในบ้านแล้ว

ข้อสังเกตเล็กๆ ของเรา สปริงหลังใช้ไปราวสามอาทิตย์รู้สึกเบากว่าวันแกะกล่องนิดหนึ่ง ใครเล่นทุกวันเหมือนเราเผื่อใจเรื่องอายุสปริงไว้หน่อยนะ

แบบรองข้อศอก สายเจ็บข้อมือยกมือเลย

ตัวสุดท้ายเราสั่งมาเพราะเจ็บข้อมือจากงานออฟฟิศล้วนๆ พอวางท่อนแขนบนแผ่นรองแล้วจับด้ามหน้า แรงกดที่ข้อมือหายไปเกือบหมด ไหล่ก็ไม่เกร็งเท่าแบบล้อคู่ คนที่แพลงก์บนฝ่ามือไม่ไหวยังไถตัวนี้ได้ คุกเข่าบนแผ่นแล้วดันออกช้าๆ หน้าท้องได้งานเต็มๆ เหมือนกัน

แต่ต้องบอกตรงๆ ว่าตัวมันใหญ่สุดในสามแบบ กว้างราว 47 ซม. ลึก 30 ซม. สูง 26 ซม. เก็บในคอนโดต้องเคลียร์มุมหนึ่งให้มันต่างหาก แขวนเหมือนเพื่อนไม่ได้ ราคาในแอปเจอราว 204 บาท ร้านที่เราตามอยู่ขาย 400 บาท พิกัดอยู่ตรงนี้ ใครมีที่เก็บและเจ็บข้อมือ เราว่าตัวนี้คุ้มสุด

ท่าไถไม่ให้เจ็บหลัง เวอร์ชันเรา

คำถามที่เข้ามารอบนี้เยอะสุดคือเจ็บหลังไหม ตอบเลยว่าร่วงท่าผิดเจ็บแน่ ท่าถูกไม่เจ็บ เซ็ตอัปของเราทุกครั้งคือคุกเข่าบนแผ่นรอง วางลูกกลิ้งใต้ไหล่ ข้อมือตรงแนวไหล่ เกร็งก้นเก็บเชิงกรานนิดหนึ่งให้หลังล่างไม่แอ่น ตามองพื้น ห้ามเงยหน้า

จากนั้นหายใจเข้าเกร็งหน้าท้อง ดันออกช้าๆ ครั้งหนึ่งใช้เวลาราว 4 ถึง 6 วินาที รู้สึกว่าหลังล่างเริ่มแอ่นเมื่อไหร่หยุดทันทีอย่าฝืน แล้วหายใจออกดึงกลับ อาทิตย์แรกเราไถแค่ 30 ถึง 50 ซม. บางวันไถไปแตะกำแพงให้สุดระยะเท่านั้น ไม่อายหรอก แกนกลางยังไม่พร้อม ไถไกลคือเชิญหลังเจ็บเข้าบ้าน วันหนึ่งทำ 3 เซ็ต เซ็ตละ 6 ถึง 10 ครั้งพอ เล่นไม่เกิน 5 วันต่ออาทิตย์ ให้หน้าท้องได้พักด้วย

อีกข้อที่อยากฝาก ใครยังแพลงก์ไม่ได้ถึง 30 วินาที สร้างแกนกลางก่อนค่อยมาไถ และท่ายืนไถเก็บไว้ทีหลังสุดเพราะเสี่ยงหลังสุด เราเองยังไม่กล้าทำบ่อย 5555

เสียง เหงื่อ ที่เก็บ เรื่องเล็กที่ต้องใช้ก่อนถึงรู้

อยู่ด้วยกันสามอาทิตย์มีเรื่องเล็กสะสมเยอะ เสียงดังสุดคือล้อคู่บนกระเบื้อง แบบสปริงคืนตัวกลางๆ ส่วนแบบรองข้อศอกล้อกว้างกลิ้งนิ่งและเงียบสุดในความรู้สึกเรา เหงื่อออกปลอกโฟมดูดเหงื่อแน่ เล่นจบต้องเช็ดทิชชู่เปียกแล้วผึ่งร่ม ไม่งั้นขึ้นกลิ่น แผ่นรองข้อศอกก็เหมือนกัน เช็ดทุกครั้งเถอะ

ที่เก็บล้อคู่กับสปริงคืนตัวตั้งพิงหรือแขวนได้สบาย แบบรองข้อศอกต้องยกมุมให้มันตามที่เล่าไป ก่อนเก็บเราเช็ดล้อทุกครั้งเพราะฝุ่นติดแล้วรอบหน้าไถลื่นบนกระเบื้อง เราเกือบหน้าทิ่มมาแล้วสองครั้งแน่ะสาวๆ

แบบไหนใช่ใคร สรุปให้ง่ายๆ

สรุปแบบเลือกตามตัวเลย ถ้าเพิ่งเริ่มออกกำลังกาย ข้อมือเจ็บ ไหล่ตึง เริ่มจากแบบรองข้อศอกหรือสปริงคืนตัว เพราะตัวช่วยเยอะพอให้เรียนท่าถูกก่อน ใครแกนกลางแข็งแรงแพลงก์เกินนาทีและงบไม่ถึงร้อย แบบล้อคู่ให้เหงื่อจริงสุด ส่วนเสื่อที่บ้านเราตอนนี้วางแบบสปริงคืนตัวไว้ประจำ เพราะหยิบแล้วไถได้ทันที ไม่มีข้ออ้างเหลือ 🩵

ใครไถแบบไหนอยู่ ร่อง 11 มาหรือยัง หลังโอเคไหม คอมเมนต์มาเล่ากันหน่อย ครั้งหน้าเราจะเทียบแผ่นรองเข่าของแต่ละร้านว่าของเจ้าไหนหนาสุดไม่ลื่นเข่า แล้วเจอกันใหม่บทความหน้านะ 💪