“เต่าบิน” เปิดตัวตู้ใหม่ ตู้เต่าทอด–ตู้น้ำแข็งโซดาขวด ปี 2569 จากตู้ชงกาแฟ สู่จักรวาลตู้เวนดิ้งที่ไม่ได้มีแค่เครื่องดื่ม

ถ้าพูดถึงตู้เวนดิ้งในไทย ชื่อ “เต่าบิน” คือภาพจำแรกของหลายคน

ลองนึกภาพเช้าวันทำงาน
เดินเข้าตึก ยังง่วงอยู่
แล้วเจอตู้สีเขียวคุ้นตา ยืนรอชงกาแฟให้แบบไม่งอแง

ใช่แล้ว… ตู้เต่าบิน (TAO BIN)
จากตู้ชงเครื่องดื่มอัตโนมัติที่เคยถูกมองว่าเป็นของใหม่
วันนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของไลฟ์สไตล์คนเมืองไปเรียบร้อย

และถ้าใครคิดว่าเต่าบินจะหยุดอยู่แค่ “Robotic Barista”
ขอบอกเลยว่าคิดผิด เพราะแผนปี 2569
เต่าบินกำลังจะขยับเกมครั้งใหญ่ ด้วยการเปิดตัว
ตู้ใหม่ถึง 2 ประเภท
พร้อมเดินหน้าขยายตลาดทั้งในไทยและต่างประเทศแบบจัดหนัก

รู้จัก “เต่าบิน” แบบสั้นแต่ครบ ก่อนจะไปดูของใหม่

“ตู้เต่าบิน” พัฒนาโดย บริษัท ฟอร์ท เวนดิ้ง จำกัด
หนึ่งในธุรกิจของกลุ่ม ฟอร์ท คอร์ปอเรชั่น (FORTH)

เปิดตัวครั้งแรกในปี 2564
พร้อมนิยามตัวเองว่าเป็น Robotic Barista
หรือบาริสต้าอัตโนมัติที่ชงเครื่องดื่มสดแก้วต่อแก้ว

ปัจจุบัน (ปลายปี 2568)

• ในประเทศไทยมีตู้เต่าบินกว่า 8,000 ตู้

• มีแผนแตะ 9,000 ตู้ ภายในสิ้นปี

• เป้าหมายใหญ่คือ 20,000 ตู้ ภายในปี 2571

ไม่ใช่แค่ในไทย
แต่เต่าบินยังขยายไปแล้วถึง 6 ประเทศ
และกำลังจะเพิ่มอีก 5 ประเทศ ในปี 2569

เรียกได้ว่า จากตู้กาแฟในออฟฟิศ
กำลังกลายเป็นโมเดลธุรกิจระดับสากลแบบจริงจัง

ไฮไลต์ปี 2569: เปิดตัว 2 ตู้ใหม่ ที่ไม่ใช่แค่ “ชง”

ข่าวใหญ่ที่ทำให้หลายคนต้องหยุดอ่าน คือ
แผนเปิดตัวตู้เต่าบินรุ่นใหม่ 2 ประเภท ในช่วงกลางปี 2569

และขอบอกว่า…
นี่ไม่ใช่แค่การเพิ่มเมนู
แต่คือการ “เปลี่ยนบทบาท” ของตู้เวนดิ้งไปอีกขั้น

ตู้น้ำแข็งและโซดาขวด เต่าบินเวอร์ชันสายสดชื่น

ตู้แรกคือ
“ตู้น้ำแข็งและโซดาขวด”

คอนเซ็ปต์คือ

• ผลิตน้ำแข็งอัตโนมัติ

• ทำโซดาสด

• บรรจุออกมาเป็น “ขวด” พร้อมใช้งาน

ฟังดูเหมือนเรื่องเล็ก
แต่ถ้ามองในเชิงไลฟ์สไตล์ นี่คือเกมที่น่าสนใจมาก

เพราะน้ำแข็งและโซดา
คือวัตถุดิบพื้นฐานของ

• เครื่องดื่ม

• คาเฟ่

• ร้านอาหาร

• ออฟฟิศ

• อีเวนต์

การมีตู้ที่ผลิตได้สดในที่เดียว
เท่ากับลดต้นทุนโลจิสติกส์
และเพิ่มความสะดวกแบบสุด ๆ

นี่คือการขยายจาก “ปลายน้ำ (แก้วต่อแก้ว)”
ไปสู่ “ต้นน้ำของเครื่องดื่ม” อย่างชัดเจน

ตู้เต่าทอด (Tao Tod) เมื่อเต่าบินเริ่มเข้าครัว

ถ้าตู้โซดาทำให้ร้องว้าว
ตู้ถัดมานี่แหละ ที่ทำให้หลายคนอุทานว่า
“เดี๋ยวนะ… ตู้ทอดจริงเหรอ?”

คำตอบคือ ใช่
ตู้เต่าทอด (Tao Tod)

ตู้เวนดิ้งที่สามารถ

• ทำเมนูทอดได้ 10–20 เมนู

• เช่น ลูกชิ้น เฟรนช์ฟรายส์ นักเก็ต

• ทำใหม่สดทุกออเดอร์

จุดสำคัญที่เต่าบินชูคือ

• ใช้ระบบน้ำมันทอดใหม่

• ควบคุมความสะอาด

• ลดความเสี่ยงจากการทอดซ้ำแบบเดิม ๆ

นี่คือการยกระดับ “ตู้เวนดิ้งอาหาร”
จากของกินรองท้อง
สู่ของกินร้อน ๆ ที่เน้นความปลอดภัยและคุณภาพ

วิเคราะห์: เต่าบินกำลังสร้าง “อีโคซิสเต็ม” ไม่ใช่แค่ตู้

ถ้ามองผิวเผิน
อาจคิดว่าเต่าบินแค่เพิ่มสินค้า

แต่ถ้ามองลึกลงไป
จะเห็นชัดว่าเต่าบินกำลังสร้าง
ระบบธุรกิจเครื่องดื่มและอาหารอัตโนมัติแบบครบวงจร

• ตู้ชงเครื่องดื่ม

• ตู้น้ำแข็ง

• ตู้โซดา

• ตู้ทอด

ทั้งหมดเชื่อมกันได้
และสามารถวางในพื้นที่เดียวกัน
เพื่อสร้าง “Mini Convenience” แบบไม่ต้องมีพนักงาน

นี่คือแนวคิดที่ตอบโจทย์

• เมืองใหญ่

• อาคารสำนักงาน

• สถานีขนส่ง

• พื้นที่ 24 ชั่วโมง

และเข้ากับพฤติกรรมผู้บริโภคยุคเร่งรีบแบบตรงจุด

เต่าบิน พรีเมียม เมื่อเวนดิ้งแมชชีนขยับสู่ลักชัวรี่

อีกหนึ่งไฮไลต์ที่น่าสนใจไม่แพ้กัน
คือการเปิดตัว “เต่าบิน พรีเมียม (Tao Bin Premium)”

ตู้รุ่นนี้ถูกวางตำแหน่งชัดเจนว่า

• ใช้วัตถุดิบระดับพรีเมียมจากทั่วโลก

• ดีไซน์ตัวตู้ใหม่ หรู ทันสมัย

• ติดตั้งในห้างสรรพสินค้า โรงแรมลักชัวรี่

นี่คือการท้าทายภาพจำเดิม ๆ ของตู้เวนดิ้ง
ที่เคยถูกมองว่า “ถูก เร็ว แต่ธรรมดา”

เต่าบินกำลังบอกว่า
ตู้เวนดิ้งก็สามารถ
“พรีเมียม” ได้เหมือนกัน

เดินหน้าต่างประเทศ เต่าบินไม่ได้หยุดแค่ตลาดไทย

ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม 2568
เต่าบินขยายไปแล้วใน 6 ประเทศ

• ออสเตรเลีย: 170 ตู้ (เฉลี่ย 103 บาท/แก้ว)

• ดูไบ: 51 ตู้ (79 บาท/แก้ว)

• สิงคโปร์: 51 ตู้ (77 บาท/แก้ว)

• มาเลเซีย: 254 ตู้ (46 บาท/แก้ว)

• ฮ่องกง: 88 ตู้ (76 บาท/แก้ว)

• อังกฤษ: เตรียมติดตั้ง 16 ตู้

และในปี 2569
มีแผนขยายเพิ่มอีก 5 ประเทศ
ทั้งในยุโรปและญี่ปุ่น

กลยุทธ์คือ
“ขยายเร็วเหมือนที่เคยทำในไทย”
เพราะพิสูจน์แล้วว่า
ยอดขายและกำไรไปได้สวย

โมเดลเต่าบิน คาเฟ่ จากตู้สู่พื้นที่จริง

นอกจากตู้
เต่าบินยังทดลองโมเดล “เต่าบิน คาเฟ่”
ซึ่งปัจจุบันเปิดแล้ว 2 แห่ง

• สำนักงานฟอร์ท เวนดิ้ง สนามเป้า

• ซอยนวลจันทร์

และมีแผนขยายต่อ
ควบคู่กับ GINKA Charge Point

นี่คือการต่อยอดจาก “อัตโนมัติ”
สู่ “ประสบการณ์”
ที่ทำให้แบรนด์เต่าบิน
ไม่ใช่แค่เครื่อง แต่เป็นพื้นที่

สรุป: เต่าบินปี 2569 ไม่ได้บินแค่เร็ว แต่บินไกล

จากตู้กาแฟอัตโนมัติ
สู่ตู้ทอด ตู้โซดา ตู้พรีเมียม
และการขยายตลาดทั่วโลก

แผนปี 2569 ของ เต่าบิน
สะท้อนชัดว่า
นี่ไม่ใช่แค่ธุรกิจเวนดิ้ง
แต่คือแพลตฟอร์มอาหารและเครื่องดื่มอัจฉริยะ

ถ้าทำได้ตามแผน
อีกไม่กี่ปีข้างหน้า
เราอาจเห็นเต่าบิน
เป็นมากกว่าตู้
แต่เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันแบบเต็มรูปแบบ

และบอกเลยว่า
เกมนี้ยังไม่จบง่าย ๆ แน่นอน