คุณกลัวทะเลลึกไหม? ทำไมเราถึงกลัวทะเลลึก?

ผู้เชี่ยวชาญของบทความนี้: Zestbuy Official

(ภาพบางส่วนในบทความนี้อาจทำให้ท่านไม่สบายใจ โปรดอ่านด้วยความระมัดระวัง)

Thalassophobia: โรคกลัวทะเลที่อาจมากกว่าความกลัวน้ำทั่วไป

Thalassophobia คือความกลัวรุนแรงต่อแหล่งน้ำลึก เช่น มหาสมุทรหรือทะเลสาบ มาจากภาษากรีกคำว่า “thalassa” แปลว่า “ทะเล” และ “phobos” แปลว่า “ความกลัว” แม้จะไม่ถูกบันทึกใน DSM-5-TR แต่ผู้ที่เป็นโรคนี้มักมีอาการวิตกกังวลอย่างรุนแรงเมื่อต้องเผชิญกับน้ำลึก

สำหรับบางคน มหาสมุทรคือความสงบและสวยงาม แต่สำหรับผู้ที่มี Thalassophobia มันเป็นต้นเหตุของความกลัวลึกซึ้ง อาจเกิดทั้งจากความคิด ภาพ หรือความรู้สึกที่จินตนาการถึงน้ำลึก

สาเหตุของ Thalassophobia

• พันธุกรรม: คนบางกลุ่มอาจมีแนวโน้มกลัวน้ำลึกตั้งแต่กำเนิด

• ประสบการณ์ในอดีต: การพบเจอเหตุการณ์น่ากลัวใกล้น้ำลึก

• สิ่งแวดล้อมครอบครัว: การสังเกตผู้ใหญ่ที่กลัวน้ำลึก

ปัจจัยเสี่ยงอื่นๆ ได้แก่ บุคลิกที่วิตกกังวล มองโลกในแง่ร้าย หรือมีประสบการณ์สะเทือนใจเกี่ยวกับน้ำ

อาการของโรค

ผู้ป่วยอาจมีอาการทางกาย เช่น เวียนศีรษะ คลื่นไส้ หัวใจเต้นเร็ว เหงื่อออก และอาการทางอารมณ์ เช่น วิตกกังวล กลัวหายนะ รู้สึกอยากหนี บางคนแค่เห็นภาพน้ำลึกหรือจินตนาการถึงทะเลก็เกิดอาการได้

การวินิจฉัย

• ความกลัวน้ำลึกเรื้อรังและเกินจริง

• มีอาการทุกครั้งที่เผชิญน้ำลึก

• ความกลัวส่งผลต่อชีวิตประจำวัน

• เกิดอย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 6 เดือน

การรักษา

แม้ไม่มีการวิจัยเฉพาะ Thalassophobia แต่การรักษาโรคกลัวชนิดอื่นใช้ได้ดี เช่น

• การบำบัดพฤติกรรม (CBT)

• การบำบัดด้วยการเผชิญหน้า (Exposure therapy)

• การผ่อนคลายและเทคนิคปรับความคิด

บางครั้งการสัมผัสน้ำเปิดจริงๆ หรือในจินตนาการช่วยลดความกลัวได้